Tuesday, July 17, 2012

ഇടവപ്പാതി.


വെറിപിടിച്ചിരുണ്ടുപോയ 
വാക്കുകളാല്‍തീര്‍ക്കുന്ന
വിരഹജീവിതത്തിന്റെ 
നിറം മങ്ങലുകള്‍ 
വേനലിന്റെ ഉഷ്ണകാറ്റേറ്റു 
ഊഷരഗ്രഹം പോലെ  നമുക്കുള്ളില്‍  
വരണ്ടുണങ്ങിയപ്പോള്‍
ഇടവേളകള്‍ക്കറുതിയായി
വീണ്ടുമൊരുസായൂജ്യസമാഗമത്തിന്റെ 
ഇടവപ്പാതി.

തോരാരാത്രിമഴയുടെ  
നനുത്ത സംഗീതം 
നിന്റെ ഹൃദയവാടിയില്‍ 
പെയ്തുപെയ്തു  നനയുമ്പോള്‍- 
എന്നിലൊരുകാട്ടരുവി 
നിറഞ്ഞൊഴുകി നീന്തുന്നുണ്ട് .

അപ്പോള്‍
എങ്ങും തണുത്തകാറ്റിന്റെ 
ഊഷ്മളതയില്‍ 
ചില്ലുമഴയുടെ കുളിര്‍ 
തഴുകുന്നുണ്ടാവും  
നമ്മുടെ പ്രണയജീവിതത്തിലെ 
വര്‍ണ്ണവസന്തവിസ്മയരാത്രികളെ..

11 comments:

ഇ.എ.സജിം തട്ടത്തുമല said...

വായന അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. കവിത കൊള്ളാം.ആശംസകൾ!

കൊച്ചുമുതലാളി said...

നല്ല കവിത!
ആശംസകള്‍!

ajith said...

വരണ്ടുണങ്ങിയിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ഇടവപ്പാതി...
എന്തൊരു ഉന്മേഷം

c.v.thankappan said...

നല്ല വരികള്‍
ആശംസകള്‍

പി. വിജയകുമാർ said...

വരൾച്ചയെ തഴുകി നീക്കുന്ന വാക്കിന്റെ കുളിർമഴ പ്രാണനെ സ്പർശിക്കുന്നു

kanakkoor said...

ഇടവപ്പാതി നല്ല കവിത. പല തലങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചു .
അവസാന വരി കാസെറ്റ് വലിഞ്ഞപോലെ തോന്നി ....

സുബൈദ said...

ജനുവരി /ഫെബ്രുവരിയില്‍ നാം ചര്ച്ച. ചെയ്ത വിഷയത്തിന്റെ പരിണിതി വീണ്ടും ചര്ച്ചി ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
അന്ന് ചര്ച്ച യില്‍ ഇടപെട്ടവരെ അറിയിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് ഇവിടെ ഈ ലിങ്ക് ഇടുന്നത്. താല്പര്യമില്ല എങ്കില്‍, എന്തെങ്കിലും അസൌകര്യമോ താല്പര്യ കുറവോ തോന്നുന്നുവെങ്കില്‍ സാദരം ക്ഷമിക്കണമെന്നും ലിങ്ക് ഡിലിറ്റ് ചെയ്യണമെന്നും വിനീതമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു.
അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്ദ്ദേ ശങ്ങളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. വിയോജിപ്പുകള്‍ ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

ചന്തു നായർ said...

നല്ല വരികൾക്കെന്റെ ആശംസകൾ

ആറങ്ങോട്ടുകര മുഹമ്മദ്‌ said...

വാക്കുകളില്‍ ഒരിടവപ്പാതി..മനോഹരം.

Gireesh KS said...

നല്ല കവിത.

ബിലാത്തിപട്ടണം Muralee Mukundan said...

തോരാരാത്രിമഴയുടെ
നനുത്ത സംഗീതം
നിന്റെ ഹൃദയവാടിയില്‍
പെയ്തുപെയ്തു നനയുമ്പോള്‍-
എന്നിലൊരുകാട്ടരുവി
നിറഞ്ഞൊഴുകി നീന്തുന്നുണ്ട് .