Saturday, February 27, 2010

പിണക്കം-ഒന്നാം ക്ലാസ്സ്

എന്തേ ഇന്ന് ഉണ്ണി വരാത്തത് ?
കുട ചൂടി എന്നെയും കൂട്ടി
മുറ്റത്ത്‌ ഇറങ്ങാത്തത് ?
മുറ്റത്തെ മഴവെള്ളപുഴയില്‍ ഇറക്കാത്ത് ?


എന്നാലോചിച്ചു
മേശമേല്‍ ഇരുന്ന
കടലാസ് തോണി
പിണങ്ങിയത്



പുഴയടിത്തട്ടി-

ലുറങ്ങിയ ഉണ്ണി എങ്ങിനെ അറിയാന്‍ !


          **********

പിണക്കം-പതിനൊന്നാം ക്ലാസ്സ്

കൈ പിടിച്ചും തോളില്‍ തല ചായ്ച്ചും
മഴ നനഞ്ഞും ഒരുമിച്ച് ഇറങ്ങിയാലും

ആധി തീരുമ്പോള്‍
ബസ്സ്റ്റോപ്പില്‍ വെച്ച് നീയെന്നെ മറക്കില്ലേ...


അമ്പലം, സ്കൂള്‍ , വായനശാല ,കച്ചേരി പറമ്പ്
എവിടേക്ക് ഒപ്പം വന്നാലും
പല നിറങ്ങളില്‍ മുങ്ങി
കലമ്പിയും കുണുങ്ങിയും
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ എതിരെ വരുമ്പോള്‍

നീയെന്നെ മറക്കില്ലേ.....

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു
എന്നോട് പിണങ്ങി
പടിയിറങ്ങിപ്പോയീ
കുടയും സൈക്കിളും. 

ബി.മധു  

3 comments:

വഷളന്‍ (Vashalan) said...

ഓര്‍മ്മകളില്‍ ബാല്യവും കൗമാരവും തന്നതിനു നന്ദി. ഗൃഹാതുരത്വം തുളുമ്പിയൊഴുകുന്ന ലളിതവും അര്‍ത്ഥവത്തുമായ കവിത. ഇനിയും എഴുതൂ. ആശംസകള്‍.

MADHU_haritham said...

vashalanu nandi...
you are the first one who comment on my poetry on this blog...Ganapathikku vechathu.....

ബിലാത്തിപട്ടണം / Bilatthipattanam said...

ഉൺനി നൊമ്പരം ഉണർത്തി..
പിന്നെ കൌമാരനൊമ്പരങ്ങളും..